Nicienie (Królestwo Animalia, Typ Nemata) są prawdopodobnie najliczniejszą grupą zwierząt wielokomórkowych na świecie, spotykanych niemal we wszystkich środowiskach. Większość spośród około 20 tysięcy opisanych gatunków należy do organizmów niepasożytniczych, wolno żyjących w morzach i oceanach oraz w wodach słodkich albo w glebie. Znaczenie gospodarcze mają nicienie pasożytnicze zwierząt, ludzi oraz roślin.

Szacunkowe roczne straty plonu w światowej produkcji roślinnej sięgające bilionów dolarów są spowodowane:nicien_a

  • spadkiem produktywności roślin wskutek niewydolności systemu korzeniowego, osłabienia i wypadania roślin we wczesnych fazach ich rozwoju,
  • degradacji jakości handlowej produkowanych płodów rolnych (np. marchwii porażonej przez guzaki lub roślin ozdobnych przez węgorki albo niszczyki),
  • perturbacjami w międzynarodowym obrocie produktami roślinnymi, zwłaszcza materiałem rozmnożeniowym, wobec ryzyka rozprzestrzenienia gatunków kwarantannowych.

Szkodliwość nicieni - pasożytów roślin polega na:

  • mechanicznym przerywaniu ciągłości oskórka korzeni i torowaniu drogi innym mikropatogenom glebowym (np. grzybom i bakteriom),
  • ogładzaniu roślin poprzez pobieranie pokarmu z żywych komórek roślinnych,
  • zakłócaniu metabolizmu komórek roślinnych pod wpływem wydzielanych do ich wnętrza soków trawiennnych powodujących zahamowanie podziału komórek merystematycznych, nienormalny ich podział i rozwój, rozpuszczanie błon komórkowych i powstawanie wielojądrowych komórek olbrzymich, zmiany nekrotyczne komórek otaczających miejsce żerowania, przenoszeniu mikropatogenów roślin; niektóre gatunki nicieni mogą przenosić w przewodzie pokarmowym wirusy roślinne i zakażać nimi swoich żywicieli w trakcie żerowania.

     Nicienie pozyskane z glebygrzybnioacriconemoides

Rośliny zaatakowane przez nicienie glebowe mają zredukowany system korzeniowy co ogranicza możliwość pobierania wody i substancji pokarmowych z gleby, zwłaszcza w okresach ich   niedoboru. 

Podstawowe znaczenie mają jednak zmiany biochemiczne w roślinie.

  marchewsosnaziarno

Trudności w identyfikacji gatunków nicieni metodą klasyczną na podstawie porównywania cech morfologicznych i anatomicznych stwarzają:

  • mikroskopijna wielkość nicieni (długość większości gatunków roślinożernychnie przekracza 1mm, a szerokość ciała kilkudziesięciu mikronów),
  • duża zmienność cech osobniczych wewnątrz populacji,
  • względność cech taksonomicznych,
  • konieczność pozyskania odpowiedniej liczby osobników dorosłych (stadia larwalne niektórych gatunków są nieoznaczalne, a stanowią 60 – 80 % populacji),
  • skomplikowana i czasochłonna preparatyka nicieni.